Uit angst voor wraak werd Astrid overbezorgd: ze volgde Miljuschka in een gepantserde wagen en controleerde haar auto op trackers of verdachtheden. Die constante controle viel bij Miljuschka zwaar; zij wilde zelf de regie over haar leven en voelde zich niet langer als kind behandeld.
Astrid noemt de verwijdering een slopend proces van onuitgesproken pijn en afstand. Inmiddels geven beide partijen aan dat ze stap voor stap proberen hun band weer op te bouwen en ruimte te maken voor herstel na jaren van spanning.